Doradca zawodowy Warszawa: utrata pracy

Utrata pracy dla przeciętnego Kowalskiego to dramat,

ponieważ praca jest jak być, albo nie być (zwykle przeciętna osoba ma tylko jedno źródło dochodu). Rynek pracy jest bardzo wymagający, potrzebni są specjaliści z dużym doświadczeniem. Konkurencja jest bardzo duża. Co roku uczelnie wyższe opuszczają rzesze absolwentów, dla których prosta praca na produkcji staje się marzeniem.

Wszystko jest w porządku dopóki mamy pracę, jednak z chwilą jej utraty, człowiek przechodzi szereg zmian w sposobie zachowania i psychiki, takich jak apatia, stopniowe wycofywanie się z życia społecznego, depresje, brak wiary we własne siły.

Wedle różnych źródeł, każdy przechodzi przez poszczególne etapy po utracie pracy, a są to:

1. Szok.

W pierwszej chwili trudno uwierzyć, że przytrafiło się to właśnie nam. Nie jesteśmy na to przygotowani w żadnej sytuacji. Nawet jeśli spodziewaliśmy się stracić pracę, ta chwila wydaje się tak nierealna, jakby dotyczyła kogoś innego. Czujemy złość i agresję, lub stany lękowe. W sytuacji gdy praca była z jakichś powodów dla nas niedobra, poniżej kwalifikacji, lub toksyczna można odczuwać ulgę. Faza taka może trwać do trzech miesięcy.

2.Faza pseudooptymizmu.

W etapie tym znajdujemy pozytywne aspekty bycia „wolnym”. Więcej czasu wolnego, możliwości samorozwoju , perspektywy znalezienia lepszej pracy. Na tym etapie intensywnie szukamy nowej pracy, jeśli ją znajdziemy, wyjdziemy z bycia bezrobotnym bez szwanku. Jeśli nie znajdziemy nowego zajęcia następuje kolejna faza:

3.Faza pesymizmu.

Mija pół roku, pomimo wysiłków nie udaje nam się znaleźć pracy. Pojawia się poczucie złości, zagrożenia, niepewność, szukamy pracy bez przekonania, na rozmowach kwalifikacyjnych stajemy się albo zbyt pobudzeni, albo pasywni. Wydaje nam się, że cały świat pracuje, rozwija się, tylko my stoimy w miejscu, lub nawet cofamy się.

4.Faza fatalizmu.

Gdy okres bezrobocia przedłuża się i trwa ponad pół roku poczucie złości i zagrożenia narasta. Życie bez pracy powoduje, że człowiek nie ma szansy sprawdzić się w życiu, nie może realizować postawionych przez siebie celów, odczuwa brak szacunku do samego siebie, pojawiają się problemy finansowe, wpadamy w depresję. Jest to faza niezwykle destrukcyjna dla psychiki. Zmiany te zaczynają być widoczne w naszym  zachowaniu, co powoduje nieświadome zawalanie rozmów kwalifikacyjnych.

5. Akceptacja.

W fazie akceptacji wyciągamy wnioski z dotychczasowego obrotu spraw, zdajemy sobie sprawę, że każdego może spotkać utrata pracy, która, może nas czegoś nauczyć. Sytuacja ta może stanowić bazę wypadową do znalezienia nowej, lepszej, bardziej wykorzystującej nasz potencjał pracy. Możemy z wielu dziedzin się podszkolić, czy też nauczyć nowych rzeczy, przez co zwiększymy swoją konkurencyjność na rynku pracy, a w przyszłości, jeśli spotka nas podobna sytuacja będziemy lepiej do niej przygotowani.

Powyższe etapy należy wg mnie traktować umownie, wiadomo, że jest tyle etapów i takich sposobów na radzenie sobie z bezrobociem ilu jest ludzi, jest to więc sprawa bardzo indywidualna.

A  jak Ty poradziłeś sobie po utracie pracy?

Anna Sawczuk – Doradca Zawodowy / Kariery Warszawa